Brat Jana Krause, Iwan: Wyemigrował, odmówił amnestii i wiódł trudne życie na emigracji

Brat Jana Krause: Ivan jako jego sobowtór. Emigracja, groźba więzienia i odrzucona amnestia

Jan Kraus nie jest jedynakiem i jego rodzina skrywa historie, o których niewiele osób wie. Jednym z jego rodzeństwa jest jego starszy brat Iwan, który kiedyś opuścił Czechosłowację i przed powrotem do ojczyzny spędził wiele lat za granicą.

Opuszczenie domu nie było łatwe

Iwan Kraus, dziś pisarz, aktor i lalkarz, miał trudną młodość. Jego życiową partnerką została lalkarz Naděžda Munzarová, z którą wychowuje pasierbicę Johanę, którą brat Jana Krause uważa za swoją. Krótko po okupacji sowieckiej w 1968 roku rodzina wyjechała do Paryża, gdzie legalnie występowała w teatrze, ale wkrótce znalazła się na wygnaniu w związku z zamknięciem granic.

Życie za granicą nie było łatwe. Gra w teatrze nie wystarczała na utrzymanie, więc Ivan i jego rodzina musieli na zmianę wykonywać różne prace - od sprzątania, przez malowanie, po układanie płytek. „Kiedy wyjeżdżaliśmy, mama powiedziała mi: pomyśl o tacie, o Auschwitz. To dało mi siłę, by przetrwać trudne czasy” – przyznał Ivan Kraus w programie 13. Izby.

Groźba więzienia i odrzucenie amnestii

Emigracja miała także konsekwencje prawne. W 1975 r. Iwan i jego żona zostali skazani na bezwarunkową karę jednego roku za opuszczenie republiki. W 1988 roku prezydent zaproponował im amnestię, na co obaj odmówili. Do domu wrócili dopiero po aksamitnej rewolucji w 1990 roku. „Nawet nie wierzyłem, że kiedykolwiek wrócę. Zaskoczyło mnie, że Czechy znów są wolne” – wspomina Ivan.

Wsparcie rodziny

Z pięciorga rodzeństwa czwórka wyemigrowała, tylko Jan został w domu i stał się wsparciem rodziców. „Świetnie się spisał w nieoczekiwanej roli, jaką mu powierzono. Jest dla mnie dużym plusem” – powiedział Ivan Kraus portalowi Prima Ženy.

Bliski związek po powrocie

Po powrocie do Czech bracia utrzymują bliski kontakt. Iwan kontynuował karierę lalkową, został także pisarzem, jego książki czytano w Czeskim Radiu. „Nie ma znaczenia, kim ktoś jest, ale jeśli ma w sobie coś dobrego, to go lubię. Nikt nie jest bez wad” – mówi o swojej relacji z bratem.

Od 1991 roku bracia wspólnie wydają płyty CD i nagrywają w praskim teatrze Voila, gdzie czytają swoje książki. Oprócz więzi rodzinnej łączy ich także partnerstwo zawodowe i twórcze.